Kurs · Akademia Wpływu

Pewność Siebie w Biznesie

Awansowałaś, zbudowałaś zespół, masz za sobą realne sukcesy — a mimo to czujesz, że lada moment ktoś się zorientuje, że "nie jesteś aż tak dobra". To zjawisko ma nazwę i jest dobrze zbadane. Ten warsztat uczy, jak je rozpoznać i jak świadomie przypisywać sobie zasługi za własne osiągnięcia.

Informacje o kursie

  • Forma Warsztat stacjonarny
  • Czas trwania 1 dzień, ok. 6 godzin
  • Grupa Kameralna, do kilkunastu osób
  • Lokalizacje Szczecin · Poznań · Warszawa
  • Prowadzący Leszek Kodan
Poproś o termin

Dla kogo jest ten kurs

Sprawdzi się, jeśli...

Niedawno awansowałaś lub zmieniłaś branżę Nowa rola budzi ekscytację, ale też ciche pytanie: „czy na pewno sobie poradzę, czy tylko miałam szczęście?”
Przypisujesz sukcesy przypadkowi, nie sobie Trudno Ci przyjąć pochwałę bez umniejszania własnego wkładu — „to był zespół”, „miałam farta”, „to nic wielkiego”.
Prowadzisz własną firmę i porównujesz się z innymi Mimo realnych wyników czujesz, że inni „naprawdę wiedzą, co robią”, a Ty wciąż udajesz.

Czego się nauczysz

Nazwanie zjawiska — i szersza perspektywa

Zaczynamy od solidnej podstawy naukowej, a potem celowo pokazujemy więcej niż jedną stronę tematu — bez upraszczania go do "po prostu uwierz w siebie".

1

Syndrom oszusta (impostor phenomenon)

Termin ukuty w 1978 roku przez psycholożki Pauline Clance i Suzanne Imes, które zaobserwowały to zjawisko wśród kobiet odnoszących obiektywne sukcesy zawodowe. Osoba dotknięta tym wzorcem przypisuje swoje osiągnięcia szczęściu lub przypadkowi, nie własnym kompetencjom — mimo twardych dowodów na to drugie.

2

Atrybucja sukcesu

Sposób, w jaki wyjaśniamy sobie własne osiągnięcia — czynnikom wewnętrznym (kompetencje, praca) czy zewnętrznym (szczęście, pomoc innych). Świadoma zmiana tego wzorca to jedno z konkretnych narzędzi pracy nad syndromem oszusta.

3

Perspektywa systemowa — nie tylko „napraw siebie”

Autorki Ruchika Tulshyan i Jodi-Ann Burey w głośnym artykule w Harvard Business Review zwróciły uwagę, że nadmierne skupianie się na "leczeniu" kobiet z syndromu oszusta może przesłaniać realne, systemowe bariery w miejscach pracy. Na warsztacie pokazujemy obie perspektywy, zamiast sprowadzać temat wyłącznie do pracy nad sobą.

Program

Jak wygląda dzień szkolenia

Moduł 1

Czym jest, a czym nie jest syndrom oszusta

Definicja, mechanizm i dane — oraz wyraźne zaznaczenie, że to nie diagnoza kliniczna, tylko powszechny wzorzec myślenia.

Moduł 2

Twój wzorzec atrybucji

Praca nad rozpoznaniem własnego sposobu wyjaśniania sukcesów i porażek — ćwiczenia na realnych sytuacjach zawodowych uczestniczek.

Moduł 3

Systemowa vs indywidualna perspektywa

Kiedy warto pracować nad sobą, a kiedy problem faktycznie leży w otoczeniu, w którym pracujesz — i jak to od siebie odróżnić.

Moduł 4

Warsztat autoprezentacji

Budowanie profesjonalnego wizerunku i sposobu mówienia o własnych osiągnięciach — bez umniejszania i bez przesady.

Prowadzący

Kto Cię poprowadzi

Leszek Kodan — psycholog biznesu, Akademia Wpływu

Leszek Kodan

Psycholog biznesu, 15 lat doświadczenia, ponad 12 000 przeszkolonych osób.

Zobacz pełny profil →

Pytania i odpowiedzi

Najczęściej pytacie

Czy syndrom oszusta to choroba albo zaburzenie psychiczne?

Nie. Syndrom oszusta (impostor phenomenon) nie jest sklasyfikowany jako zaburzenie psychiczne i nie figuruje w DSM. To powszechne zjawisko psychologiczne — dotyczy nawet 70% ludzi w pewnych momentach życia, niezależnie od faktycznych kompetencji.

Czym różni się ten kurs od „Asertywna Komunikacja"?

„Asertywna Komunikacja" uczy technik — jak mówić, jak odmawiać, jak stawiać granice. Ten warsztat pracuje nad tym, co dzieje się wcześniej: jak myślisz o własnych osiągnięciach i kompetencjach, zanim jeszcze otworzysz usta.

Czy to znaczy, że problem leży wyłącznie po mojej stronie?

Nie zakładamy tego z góry. Na warsztacie pokazujemy też perspektywę krytykowaną w literaturze biznesowej — że nadmierne skupianie się na „naprawianiu” kobiet bywa sposobem na pomijanie realnych, systemowych barier w miejscu pracy. Pracujemy nad tym, na co masz wpływ, bez sugerowania, że cały problem zaczyna się i kończy w Twojej głowie.

Źródła: Termin „impostor phenomenon" wprowadziły Pauline R. Clance i Suzanne A. Imes w artykule z 1978 roku, opisując wzorzec obserwowany wśród kobiet odnoszących obiektywne sukcesy zawodowe. Krytyczna perspektywa systemowa pochodzi z artykułu Ruchiki Tulshyan i Jodi-Ann Burey „Stop Telling Women They Have Imposter Syndrome" (Harvard Business Review). Warsztat ma charakter edukacyjno-rozwojowy i nie zastępuje terapii ani diagnozy psychologicznej.

Twoje osiągnięcia są realne. Zacznij je sobie przypisywać

Zarezerwuj miejsce na najbliższym warsztacie w Szczecinie, Poznaniu lub Warszawie.

Zapisz się na warsztat
Zadzwoń Zapisz się